Diefstal van het volk
Steeds vaker proberen grootbedrijven zaken uit het publieke domein toe te eigenen door middel van patenten. Het laatste tot de verbeelding sprekende voorbeeld is Apple. Het heeft het woord ‘app store’ toegeeigend. Dus een bedrijf vertelt ons dat we bepaalde woorden niet meer mogen gebruiken, omdat zij er het recht op hebben. Datgene, wat eerst was van niemand oftewel van iedereen, wordt opeens opgeeist door een ‘eigenaar’ of liever ‘toe-eigenaar’. Daarmee wordt de zaak overgeheveld van het publieke domein naar het prive-domein.
Wat is het publieke domein? Het woord publiek, ofwel latijns ‘publicus’ is eigenlijk een verbastering van ‘populicus’ wat weer afkomt van populus, betekenend volk. Publiek betekent dus eigenlijk ‘volks’, van het volk. Onttrekking van zaken aan het publieke domein betekent dus dat je zaken afpakt van het volk ofwel de gemeeenschap van mensen.
Moeten we werkeloos toekijken terwijl enkele graaiers zaken toe-eigenen van de gemeenschap? Nee, dat hoeven we niet te aanvaarden. Het is immers een vorm van afpakken of stelen van de gemeenschap. Sterker nog we hebben een plicht om ons gemeenschapse eigendom te beschermen tegen de graaizucht van enkelingen die hun domein van macht en geld willen uitbreiden. De graaiers proberen hun toe-eigeningen te verwettigen zodat het volk er niet meer aan kan komen. De toe-eigeningen zijn opeens ‘eigendom’ geworden, en worden hekken omheen gebouwd en wie er aan komt wordt zelf in het gevang gegooid.
De maatstaf die wij dus moeten hanteren is rechtvaardigheid. De rechtvaardigheid staat boven de wettigheid, want wetten kunnen onrechtvaardig zijn. Het is mijns inziens rechtvaardig als alle publieke goederen eerlijk worden verdeeld onder het publiek.
Als we ons gemeenschapse eigendom willen beschermen, dan moeten we het hele mechanisme van toe-eigening onderzoeken. Wat is aanvaardbaar eigendom en wat is onaanvaardbaar eigendom? Aanvaardbaar eigendom betekent dat mensen een huis, een tuin en de noodzakelijke levensmiddelen hebben om te overleven. Onaanvaardbaar eigendom is als mensen meer toe-eigenen dan ze nodig hebben.
Wij, het volk, de gemeenschap, moeten dus uit onze luie stoel komen, en gaan staan voor onze gemeenschapse eigendommen. Wij moeten de zeggenschap over onze gemeenschapse eigendommen opeisen en terugwinnen. Want als wij de heerschappij over onze gemeenschap uit handen geven aan enkelingen, dan zullen die ons overheersen als dicators. De overheersers zullen ons proberen wijs te maken dat zij het beter weten en dat we onze zeggenschap beter kunnen afstaan. De overheersers zullen zeggen dat ze voor ons zullen zorgen. De overheersers zullen zeggen dat ze deskundig zijn en dat we op hen moeten vertrouwen. De overheersers zullen zelfs zeggen dat we hen trouw moeten zijn en hun blindelings volgen.
Nee dank u, graaiers en dictators. Wij volgen u niet. Wij zijn onze eigen baas. En wij verdelen onze eigendommen zoals het ons goeddunkt!